3. WIJN- EN TUINROUTE

3. WIJN- EN TUINROUTE

Wijn, walvissen en wildernis

We zijn in Port Elizabeth geland. Doel van ons Reizigers is om langs de Indische Oceaan en over de N2 stukje bij beetje richting Westkaap op te schuiven. De Tuinroute met zijn wonderschone natuur, de machtige walvissen in Hermanus en de Wijnroute met al zijn luxe landhuizen: wijn, walvissen en wildernis, maar dan in om gekeerde volgorde. Een week in het uiterste puntje van het Afrikaanse continent laat een onuitwisbare indruk achter.

Bij de huurauto op het vliegveld van Port Elizabeth begint de derde etappe van onze ontdekkingsreis door dat kolossale Zuid-Afrika. Linksaf gaat naar de Oostkaap, rechtsaf – wat wij doen – is het begin van de Garden of Tuinroute – om af te sluiten met een goed glas wijn op de Wijnroute. In wildreservaten zijn we, na het meer dan fantastische Krugerpark, nu even niet meer zo erg geïnteresseerd. Onze blik dwaalt richting zee, als we de vier uur rijden naar Knysna afleggen. Daar komen we overigens pas veel later aan.

Na al het gereis is het namelijk eerst tijd voor wat actie: Storms River Mouth. We hebben nog spijt dat we niet in het Rest Camp van dit nationale park hebben overnacht (klik hier), maar je kunt niet alles hebben. Dit is wandelgebied bij uitstek, hoewel het meer klimmen en klauteren is, met fenomenale vergezichten. We lopen na de lunch over de spectaculaire hangbrug over de kolkende baai en werken ons vervolgens in het zweet de kliffen op. Stilletjes hoop je van bovenaf al ergens walvissen te spotten (of robben of dolfijnen die hier ook kunnen ronddartelen). Maar alles op zijn tijd; dat is een hoogtepunt voor later.

Bradach Manor, rechtsboven onze kamer

Fraaie vergezichten op weg naar KnysnaDe kleurrijke ‘paradijsvogels’

Het wordt tijd de mooie slingerweg langs de kust af te rijden naar Knysna. We verblijven twee nachten in de Bradach Manor (klik hier) , een voormalig Engels en koloniaal landhuis, en kijken vanuit onze kamehttp://www.bradachmanor.comr uit over de lagune. Vlak voor we het stadje bereiken, passeren wij voor het eerst van ons leven een township. Het blijft merkwaardig, die bizarre scheiding hier tussen zwart en wit. De volgende dag doen we Natures Valley (niet echt bijzonder), Birds of Eden (het regenboogkleurige, paradijselijke vogeloord) en nu we er toch zijn het ernaast gelegen Monkeyland aan. Allemaal heel goed voor fris, vrolijk en veel fotowerk. Bij Plettenburg Bay beleven we zowaar ook een middagje strand met fish ’n chips.

Eén van de vele Birds of EdenEn nog een Bird of Eden Vrolijk apenspul in MonkeylandUitzicht op de Map of AfricaDe B & B Bloomestate in SwellendamDe Big Tree nabij Wilderness

Via het plaatsje Wilderness, een wandeling naar de ‘Big Tree’ en later naar het uitkijkpunt voor de ‘Map of Africa’ (een speling van de natuur: de kronkels van de Kaaimansrivier vormen het Afrikaanse werelddeel) zetten we koers naar Swellendam. Ook hier: eerst het township, dan pas het stadje, waar we bovenal genieten van ons verblijf in Bloomestate (klik hier) met Nederlandse eigenaren. Het echtpaar Van der Ven heeft er werkelijk iets schitterends neergezet. Het voelt bijna decadent, als je weet dat onderaan de weg de Afrikaners het met golfplaten, een stapel stenen en wat luttele vierkante meters doen…

Een metertje of zestien aan vis…

“Vanuit je hotelkamer zou je ze moeten zien zwemmen…” Ja, vast. Maar als wij Reizigers na een korte rit vanuit Swellendam met de nodige verwachtingen Hermanus binnenrijden, blijkt die opmerking nog waar ook (neem dus een hotelltje aan de waterkant!). In de baai duiken bij tijd en wijle de reusachtige Southern Right Whales op: walvissen! Na de Big Five mag deze zogeheten Zuidkaper, vooral te zien vanaf oktober, gerust ‘Mister Big 6’ worden genoemd. En wat een heerlijk  relaxte bezigheid is dat, walvissen spotten. Toeristen – en wij ook – turen met eindeloos geduld de golven af, desnoods dus vanuit je hotelkamer. Tot er bij tijd en wijle zo’n ‘meter of zestien aan vis’ nopduikt.

De kolossen fascineren van de eerste tot de laatste minuut van ons verblijf in ongegeneerd toeristisch Hermanus. Een leeuw of ander exemplaar van de Big Five is speciaal, zeker waar, maar ken je toch van de dierentuinen thuis. Een walvis zie je zo één twee drie niet in het IJsselmeer en door de Noordzee zwemmen… En tijdens een bootexcursie, de vraag is dan niet of je ze ziet, maar meer ‘van hoe dichtbij’, ervaar je pas echt hoe groot en indrukwekkend deze zoogdieren zijn. Nog een rood-wit-blauw gerand tipje tot slot: Dutchies (klik hier) is een Hollands restaurantje bij Grotto Beach, een paar kilometer buiten Hermanus, waar vlakbij het strand zo maar bitterballen en een broodje kroket voor de lunch op het menu staan.

Wijntje treintje

En dan zijn we al weer aan het eind van dit reisgedeelte door Zuid-Afrika. Voor ons, iets landinwaarts, wacht heel uitnodigend de Wijnroute op ons. Eerst Franschhoek, waar wijn en welvaart hand in hand gaan. Door de Oud-Hollandse bouwstijl wanen wij Reizigers ons ineens in de buurt van Koog aan de Zaan. In de hoofdstraat, gewoon over de R45 blijven rijden, worden mooie wijnen gecombineerd met fraaie dierenhuiden (schattige impala op de vloer?), ‘authentiek’ Afrikaans houtsnijwerk en luxe restaurants. En: best wel pittige prijzen. Het is er al met al weelderig. Pas buiten dit dorp, op weg naar  Stellenbosch, komen de wijnhuizen aan de beurt. Maar je kunt in Franschhoek wel apart vervoer regelen: een instap-wijntje-treintje. Voor wie een nachtje wil overblijven: kijk vooraf goed waar je overnachting precies ligt. Wij Reizigers hadden een B&B in Stellenbosch. Niet alleen het stadje heet echter zo, maar de héle regio. Wij bleken zodoende gauw 25  kilometer van de route af te overnachten…

Fransschoek, in oud-Hollandse stijl opgetrokkenDe oprit naar het wijnhuis Anthonij RupertTja, wij zijn wel wijnliefhebbers maar bij nader inzien weten wij eigenlijk bijzonder weinig van wijnhuizen af. Om de paar kilometer zien we wel een bord. We kennen “Boschendal”, omdat het in elke gids wordt aangeprezen, maar slaan eerst op niet meer dan goed geluk af bij wat er van een afstandje wel aardig lijkt uit te zien: het wijnhuis van de familie Anthonij Rupert (klik hier). Datdxxxat Dat blijkt geen verkeerde keus, helemaal niet! Het is een lux landgoed met een aller-hartelijkste ontvangst en wijnproeverij. Arm Afrika? Hier niet, hoor. Op de Wijnroute is alles pracht en praal. Na deze kennismaking is Boschendal wel wat teleurstellend. Voelde Anthonij Rupert aan als een warm bad, hier zetten touringcars vol  toeristen de toon en krijgt commercie voorrang boven sfeer. Maar ach, het terras ligt in de zon en de wijnen zijn er niet minder om.

 

(Bezocht in oktober 2014)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.