LOMBOK

LOMBOK

Lombok als de heerlijkeLombok, met in de verte een flard van Bali

keerzijde van druk Bali

Dit wordt niet een beschrijving van ‘de ontdekking van Lombok’. Dit is meer een verhaal over Lombok als keerzijde van Bali. Het eiland staat meestal in de schaduw van de toeristentrekker van Indonesië en als het sluitstuk van de vakantie. Dat doet Lombok tekort. Echt.

Wij Reizigers vonden het een verademing om hier te zijn. Na het van noord tot zuid overvolle Bali kom je hier, waarvoor vakanties ook zijn bedoeld: genieten van niets doen, van de rust, van de vriendelijkheid en van de ongerepte natuur (foto boven). Nabij Senggigi vonden wij een bescheiden (qua omvang) resort, waar we wakker werden van het ruisen van de zee en vanuit ons huisje naar het wuiven van de palmbomen keken. Wij maakten na een rondreis van twee weken over Bali vanaf Padangbai met een fastboat de oversteek naar Lombok. Een combinatie die veel toeristen maken, wat ook inhoudt dat “de zin om het nog een paar dagen lekker rustig aan te doen” het wint van de reislust en de nieuwsgierigheid. Eigenlijk ook wel jammer, want daardoor is er veel van Lombok dat we niet hebben gezien. Er ligt dus al een voorzichtig plan om een volgende keer vooral Lombok en de Gili-eilanden te bezoeken…

Maar terug naar waar het begon. Voor ons was Padangbai de dichtstbijzijnde haven op Bali om over te steken, maar je kunt vanaf  diverse plekken langs de kust vertrekken. En je kunt ook een binnenlandse vlucht nemen, ma ar die schijnt voor toeristen redelijk prijzig te zijn. Daarnaast kun je kiezen tussen de ferry en de langzame veerbootjes, die goedkoper zijn maar er wel tweemaal zolang over doen. Dat wordt ons dus afgeraden. De zee tussen beide eilanden kan namelijk best onstuimig zijn en de lol van zo’n boottochtje is dan snel verdwenen. Nou ja, wij vinden het hoe dan ook geen pleziertochtje. De chaos bij het strand bij vertrek, waar je ergens boven in een café je ticket kon bemachtigen om vervolgens met zijn allen (vooral backpackers) de kade te worden opgeduwd, is nog maar de voorbode van wat komen gaat.

Aankomst op Gili Trawagan, niet om heel erg vrolijk van te wordenHet Chandi Boutique Resort...

Ergernissen verdwijnen als sneeuw voor de zon 

De heenreis gaat via Gili Trawagan (foto links), het preteiland voor vertier tot zeg 30 jaar. Op de terugweg maken we die tussenstop niet en waarom we dat op de heenreis wel deden, is ons een raadsel gebleven. Waarschijnlijk waren er op die dag en dat uur domweg te weinig toeristen die naar Lombok wilden. Of we hebben ons een verkeerd ticket in de handen laten drukken. Laten we het erop houden dat het een reis met wat ongemakken werd, waarbij je meer wordt beloofd dan je krijgt. Zo blijkt dus de bon voor een taxi uiteindelijk een enkeltje met de bus. Maar eenmaal ook het laatste stuk te hebben afgelegd, van het haventje van Bangsal Baru naar Senggigi, zijn alle ergernissen allang van onze schouders gegleden.  In het Chandi Boutique Resort & Spa (klik hier) vinden we wat we zoeken. Een kleinschalig strandhotel met fraaie huisjes, dito uitzicht en een nog mooiere omgeving (foto rechts). Er rest ons Reizigers na het mooie maar drukke Bali nog xxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxx slechts één ding te doen: vijf dagen lang in ons eigen tempo, bij  voorkeur vanaf een strandbedje, xxxxxxxxxxxxxx xxxxxxx xxxxx xxxxxx xxxxxxx genieten.Zonder de drukte zou je je op de Gili's op een bounty-eiland wanen

Op Lombok is elke vorm van hectiek verdwenen. En daar hebben wij wel behoefte aan. Een taxiritje naar het nabij gelegen vakantieplaatsje Senggigi, tien minuten rijden, kost anderhalve euro of zo.  Daarvoor kom je bij een handvol cafeetjes en restaurantjes terecht die hun terras simpelweg op het strand hebben uitgestald. Een smaakvol visje bij maanlicht? Kan slechter toch. Uiteindelijk hebben wij Reizigers op Lombok niet zo heel veel gedaan, maar zwemmen met schildpadden stond toch nog wel op ons verlanglijstje. Dus regelden we vrij eenvoudig een excursie voor onszelf: een dagtrip naar de wateren rond de Gili-eilanden (foto rechts) naar schildpadden. Maar op ons eigen bootje werden we door de kapitein – een Somalische zeerover had er niet beter uitgezien! – naar andere plekken geloodst. Kleurrijke visjes tussen het koraal aanschouwen kost vaak weinig tot geen moeite. Maar denk niet dat je zo maar schildpadden in het wild spot. De kapitein wees ze keurig aan, maar onze ongeoefende ogen zagen hun contouren zelden. Het was dan ook een “eureka-moment”, toen we een groot stuk achter zo’n schildpad aan konden snorkelen. Dat zoiets bescheidens dus zoveel euforie teweeg brengt; een mooi slot van de vakantie.

 

(Bezocht in juni 2017)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.